Pico de Orizaba (5636 m)
Senad Rizvanović, jan. 2010.


"Bazni kamp" Pico de Orizaba. Foto: Senad Rizvanović

Proveli smo jos jednu noć u hacijendi prije odlaska u Tlachichucu, gradić u samom podnožju vulkana Pico de Orizaba, kada i zvanično počinje naša avantura. Plan je da se provedu tri dana na planini, dva dana u aklimatizaciji, a treći dan, ako bude vrijeme dozvoljavalo, samom usponu. Orizaba se penje tokom cijele godine, ali najbolje vrijeme je tokom zime, jer tada je participacija najmanja i nagle promjene vremena su rijetkost. Mada su najveće snježne padavine tokom ljeta, zbog blizine meksičkog zaljeva nerijetko se desi da padne snijeg i u ovo vrijeme.
Tlachichuca kao i mnogi drugi gradići u samom podnožju planine jednostavno zavise od Orizabe i vode koja dolazi sa planine. Na žalost, Orizaba kao i mnogi druge planine u svijetu je žrtva fenomena koji se zove globalno zagrijavanje. Meksiko je jedna od zemalja koja je u velikom deficitu sa vodom, restrikcije i isključenja su svakodnevna pojava širom zemlje i skoro da svaka kuća ima male rezervoare koji su smješteni na krovovima. Samo desetak godina ranije glečer na vrhu planine je bio dvostruko veći, pa je čak izgrađen sistem kanala za sakupljanje vode, međutim naglim topljenjem glečera taj sistem više nije u funkciji i u toku penjanja može se zaključiti - tamo gdje se akvadukt završava, počinjao je glečer. Danas je to već sasvim druga slika. >